تلگرام

قلعه تنکا تنکابن


قلعه تنکا در شهرستان تنکابن یکی از جاذبه های بکر و دست نخورده گردشگری تاریخی در غرب مازندران است. قلعه تنکا که به عنوان نمادی از شهر تنکابن قلمداد می شود، بر بلندای جنوب روستای قلعه گردن واقع شده و موقعیت آن به گونه ای است که بر تنگه دو هزار و نیز دشت تنکابن […] نوشته قلعه تنکا تنکابن اولین بار در جامع ترین پایگاه معرفی جاهای دیدنی ایران - سیری...

تبليغ

قلعه تنکا در شهرستان تنکابن یکی از جاذبه های بکر و دست نخورده گردشگری تاریخی در غرب مازندران است. قلعه تنکا که به عنوان نمادی از شهر تنکابن قلمداد می شود، بر بلندای جنوب روستای قلعه گردن واقع شده و موقعیت آن به گونه ای است که بر تنگه دو هزار و نیز دشت تنکابن اشراف دارد. قلعه تنکا حدود ۳۵۰ متر مربع گستره دارد و از سمت جنوب با شیب تند و از بقیه جهات با شیب ملایم به دامنه تپه منتهی می شود؛ ارتفاع تپه ای که قلعه بر روی آن احداث شده در حدود ۵۰ متر است. قلعه تنکا در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شماره ثبت ۲۱۹۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران ثبت شد.

یکی از مهمترین ساختارهای نظامی در دوره های مختلف تاریخی مردم ایران، قلعه ها بودند که به صورت شبکه به یکدیگر وصل می شدند. آنها در طول تاریخ استحکامات را در دور افتاده ترین و بلندترین جاها بنا می کردند تا به سبب وجود شیب های تند، دستیابی به آن دشوار باشد و مدافعان نیز در بالا قرار گیرند و از لحاظ دید مسلط باشد امروزه آثار نزدیک به ۳۰ قلعه در تنکابن دیده می‌شود که از میان آن‌ها می‌توان به قلعه تنکا، قلعه نوشاه، قلعه هاله کله، قلعه بهکله، قلعه رودپشت، قلعه سیاه‌لان، قلعه سفیدکوه، قلعه خشن‌چال، قلعه دختر، قلعه ذوات و قلعه مارکو اشاره کرد.

قلعه تنکا از سمت غرب با قلعه مارکوه رامسر دید هوایی دارد و به علت موقعیت ممتاز نظامی، بارها دست به دست گشته و چندین بار تخریب و آباد شده است. کتاب تاریخ رویان، پیشینه این قلعه را حداقل به اواسط قرن ششم هجری قمری تخمین می زند و این قلعه در دوره مشروطه، مدتی پناهگاه میرزا کوچک خان جنگلی و یارانش بود، ولی پس از مشروطه موقعیت راهبردی خود را از دست داد و رو به ویرانی نهاد. آنچه که امروزه از این قلعه بر جای مانده قسمتی از باروهای سنگچین آن است که با ملات ساروج مستحکم شده است.
قلعه تنکا جزو قلعه های کوهستانی است. قلعه های کوهستانی در بالای کوه ها و بلندی ها ساخته می شدند و در ساخت این نوع از قلعه بیشتر از سنگ های بدون تراش همچون سنگ های کوه یا رودخانه همراه با گچ غربال شده و یا ملات ساروج بهره می بردند. اطراف این نوع قلعه ها پرتگاه های عمیقی وجود داشت که همین سخت گذر بودن این بلندی ها، حمل ادوات محاصره ای به پای دیوارها را دشوار و تسلط محافظان قلعه و سربازان بر مهاجمان را بیشتر می کرد. در غرب مازندران قلعه ها با فاصله چند کیلومتری از هم ساخته می شد و به احتمال از طریق دود با هم در ارتباط بودند که برای نمونه می توان به قلعه مارکو در رامسر اشاره کرد.

کاربرد قلعه ها در ایران اغلب نظامی بود و یکی از مهم ترین دلایلی که قلعه ها را در مرتفع ترین نقاط می ساختند این بود که علاوه بر تسلط کامل مدافعان بر مهاجمان، شیب های تند تپه ها یا کوه ها، امکان دسترسی دشمن به قلعه را دشوار می کرد. در ایران قلعه ها با توجه به موقعیت جغرافیایی و وضعیت آب و هوایی به دو صورت جلگه ای و کوهستانی ساخته می شد و به همین دلیل مصالح ساختمانی به کار رفته در آن ها نیز متفاوت بود. قلعه های واقع در مناطق جلگه ای معمولا به صورت مربع یا مربع مستطیل با برج هایی به صورت مدور در چهار گوشه آن ساخته می شد و مصالح به کار رفته در این نوع قلعه ها بیشتر از گل و خشت بود.
منابع:خبرگزاری جمهوری اسلامی-باشگاه خبرنگاران جوان


تبليغ

کامنت‌ها (0)

امتیاز 0 از 5 بر اساس نظر 0 نفر
کامنتی درج نشده

کامنت بگذارید

  1. ارسال کامنت بدون عضویت. عضویت یا ورود به سایت.
امتیاز دهید:
0 کارکتر
Attachments (0 / 3)
Share Your Location
تبليغ