مسیر حرکت به سوی ظهور در کلام امام صادق(ع)/نقش تلاش‌های علمی در وقوع فرج


حجت‌الاسلام میرصادقی با بیان‌اینکه یکی از بایدهای زمینه‌سازی ظهور در نگاه امام صادق(ع)، همراهی علم و عمل است، گفت: ایشان با تربیت چهار هزار شاگرد و انجام مناظرات علمی و تلاش برای رفع انحرافات فکری، مسیر حرکت به سوی ظهور را نشان داده‌اند.

تبليغ

حجت الاسلام «سید جواد میر صادقی» در گفت وگو با خبرنگار گروه مهدویت و غدیر خبرگزاری شبستان که به مناسبت ایام شهادت امام صادق علیه السلام انجام شد، اظهار کرد: در کتاب «اصول کافی» بابی به نام فضل علم با ۲۰ موضوع وجود دارد که پیرامون فضیلت علم، واجب بودن آن، فضیلت علما و دانشمندان، تفاوت دانشجو و دانشمند، مردن عالم، هم نشینی با عالم، به کار بستن مباحث علمی و ... سخن گفته است که بیشترین روایت موجود در آن از امام صادق علیه السلام است لذا ما علم موجود را مدیون ایشان هستیم.

کارشناس مرکز تخصصی مهدویت با بیان اینکه در قرآن کریم هر زمان که سخن از علم به میان آمده، عمل صالح نیز مطرح شده است، گفت: یکی از بایدهای علمی در راستای زمینه سازی ظهور امام زمان (عج) عمل است که در سیره امام صادق علیه السلام نیز وجود دارد. علم با عمل و یا علم با فرهنگ هر دو بال های پرواز هستند که اگر یکی از آنها نباشد، فرد قادر به پرواز کردن نیست.

میرصادقی با بیان اینکه یکی از عناصر پرواز، علم است و عنصر دیگر آن عمل، تصریح کرد: علم اگر همراه عمل نباشد، فایده ای ندارد و یا اگر فردی عمل داشته باشد اما از علم لازم برخوردار نباشد نیز بدون فایده است زیرا هر دو آنها مکمل یکدیگر هستند و لازم و ملزوم یکدیگر محسوب می شوند.

این کارشناس مرکز تخصصی مهدویت اضافه کرد: تلاش، شجاعت، اقدام به موقع و امثال آن از دیگر بایدهای علمی زمینه سازی ظهور بر اساس سیره امام صادق علیه السلام است.

وی در پاسخ به این سوال که «اقدامات علمی امام صادق علیه السلام چه درس هایی برای منتظران ظهور در مسیر زمینه سازی ظهور به همراه دارد؟»، گفت: زمینه سازی ظهور از زمان پیامبر (ص) تا کنون مطرح بوده است، روزی یکی از اصحاب نزد پیامبر (ص) آمد و پرسید طریقه نجات به چه صورت است و ما چگونه باید هدایت شویم که حضرت(ص) پاسخ دادند زمانی که تفرقه آرا ایجاد می شود یا مشکلی در جامعع به وجود می‌آید باید به امیرالمومنین علیه السلام مراجعه کنید زیرا امام علی علیه السلام، امام امت من و جدا کننده حق و باطل است و هر کس بر وی تمسک کند، نجات پیدا خواهد کرد، سپس پیامبر (ص) فرمودند: بعد از امیرالمومنین، به حسن و حسین و نه فرزند از نسل حسین باید تمسک کرد که آخرینش امام زمان (عج) است که زمین را پر از عدل و داد خواهد کرد که این سخن پیامبر (ص) در راستای همان زمینه سازی ظهور است.

میرصادقی افزود: امام صادق علیه السلام در روایتی می‌فرمایند: کسی که تمام انبیا را قبول کند اما مهدی (عج) را انکار کند مانند کسی است که تمام پیامبران را قبول داشته باشد اما پیامبر خاتم(ص) را انکار کند.

این کارشناس مرکز تخصصی مهدویت با بیان اینکه یکی از اقدامات امام صادق علیه السلام در راستای زمینه سازی ظهور ایجاد سازمان وکالت بود، گفت: این سازمان در زمان ایشان پایه گذاری شد، بعدها در زمان امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) به اوج خود رسید که نتیجه آن نواب اربعه امام زمان (عج) است.

وی اضافه کرد: در روایتی مطرح آمده: روزی امام صادق علیه السلام و یارانشان در حال عبور از منطقه ای بودند که مشاهده کردند عده‌ای دور یکدیگر جمع شدند و حضرت(ص) سوال کردند این افراد چه کسانی هستند یکی از یاران پاسخ دادند، آن فردی که در مرکز قرار دارد علامه است حضرت(ع) معنای آن را پرسیدند آن شاگرد پاسخ داد به این معنا که این فرد علم انساب بلد است و می تواند با نگاه به افراد بگوید که پدرش و پدر پدرش چه کسی بوده است.

میرصادقی ادامه داد: امام صادق علیه السلام به طرف این فرد حرکت کرد زمانی که وی امام را دید مسیر خود را کج کرد و به سمت دیگری رفت (نشان می دهد این فرد سر و کاری با اهل بیت علیه السلام نداشت)، حضرت(ع) مجدداً وی را دنبال کرد و آن فرد وارد مغازه نانوایی شد و بدون آنکه حواس نانوا باشد، نانی را دزدید، بعد وارد مغازه میوه فروشی شد، یک انار را دزدید و در نهایت وارد خرابه ای شد و این اموال دزدی را صدقه داد.

این کارشناس مرکز تخصصی مهدویت گفت: این کارشناس مرکز تخصصی مهدویت گفت: امام صادق علیه السلام از رفتار این فرد بسیار متعجب شد که اگر علامه است، چرا کار خلاف شرع انجام می دهد لذا در برگشت وی از خرابه، امام صادق(ع) در مقابلش قرار گرفت و سوال کرد چه کار می کنی؟ که وی از امام پرسید: نام شما چیست، امام پاسخ داد من جعفر بن محمد هستم لذا فرد گفت: شما ارتباط با اهل بیت علیه السلام داری پس چرا قادر به فهم آیات قرآن نیستی؟ که امام فرمودند: چه ارتباطی دارد؟ فرد گفت: در آیات قرآن کریم داریم: «مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلا یُجْزی‏ إِلاَّ مِثْلَها وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ؛ هر کس کار نیکی بجا آورد، ده برابر آن پاداش دارد و هر کس کار بدی انجام دهد، جز بمانند آن، کیفر نخواهد دید و ستمی بر آنها نخواهد شد.»

وی تاکید کرد: آن فرد در جواب امام صادق علیه السلام عرض کرد: من دو انار و دو نان دزدیدم پس چهار کار غلط انجام داده‌ام و در عوض آن این اموال را صدقه دادم، چهار کار خیر محسوب می شود و در مجموع ۴۰ ثواب به حساب می آید که اگر آنها را محاسبه کنیم من هنوز ۳۶ ثواب در پرونده ثبت شده است که امام(ع) هم در جواب این محاسباتش فرمودند : «ثَکِلَتْکَ أمّک؛ مادرت به عزایت بنشیند» تو نه تنها هیچ ثوابی نکرده ای، بلکه هشت گناه نیز انجام داده ای. امام صادق علیه و السلام بنا داشت با این برخورد، اخلاق صحیح را در جامعه رواج دهد.

میرصادقی ابراز کرد: زمانی که فردی راه را غلط برود به طور مثال دزدی کند و آن را صدقه بدهد و یا روضه بگیرد، به خیال خود انسان خوبی است و در حال زمینه سازی ظهور است اما زمانی که راه اشتباه باشد تمام آن اتفاقات نیز غلط است.

وی در پایان خاطرنشان کرد: امام صادق علیه السلام یا خود و یا توسط شاگردانش با انجام مناظراتی افراد منحرف را به مسیر اصلی دعوت می کردند تا زمینه لازم را برای ظهور امام زمان (عج) در آینده فراهم کند، یعنی امام صادق علیه السلام با تربیت چهار هزار شاگرد و انجام مناظرات علمی به دنبال حل انحرافات فکری، عملی، معرفتی و اعتقادی افراد در راستای زمینه سازی ظهور بودند.

پایان پیام/376


تبليغ

کامنت‌ها (0)

امتیاز 0 از 5 بر اساس نظر 0 نفر
کامنتی درج نشده

کامنت بگذارید

  1. ارسال کامنت بدون عضویت. عضویت یا ورود به سایت.
امتیاز دهید:
0 کارکتر
Attachments (0 / 3)
Share Your Location
تبليغ